Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Kerem Özuslu
Kerem Özuslu

“BENİM ÇOCUĞUM YAPMAZ” DİYENLERE

Bir ülkenin aynası okullardır derler.
Bizim aynaya bakmaya cesaretimiz kalmadı.

Afyonkarahisar'dan Güncel ve doğru haberler için tıklayın

Urfa’da bir okul.
Ardından Kahramanmaraş’ta bir diğeri.

Silah… okul… çocuk…

Bu üç kelimenin aynı cümlede buluşması bile utanç verici ama biz artık haber bültenlerinde sıradan bir başlık gibi izliyoruz.

Çünkü biz, felaketlere alışan bir toplum olduk.

Milli Eğitim Bakanlığı her zamanki gibi açıklama yapar. “Soruşturma başlatıldı.”
Zaten bu ülkede en hızlı başlatılan şey soruşturmadır. Biteni pek görmedik ama başlatmakta dünya markasıyız.

Peki soralım:
Bir öğrenci eline silah alıp okula nasıl girer?

Güvenlik nerede?
Denetim nerede?
Rehberlik sistemi nerede?

Yok.

Çünkü biz eğitim sistemini sınavdan ibaret sandık. Çocuğun ruh halini değil, net sayısını ölçtük.
Sonra da “Bu çocuk neden böyle oldu?” diye şaşırdık.

Aileler…

Kimse kusura bakmasın, burada en büyük pay sizde.

Çocuğun odasına kapanmış, saatlerce ne yaptığı belli değil.
Elinde telefon, kafasında öfke, içinde yalnızlık.

Ama aile ne yapıyor?
“Benim çocuğum yapmaz.”

Yapar.

İlgilenmezsen yapar.
Konuşmazsan yapar.
Sevgi göstermeyi “şımartmak” sanarsan yapar.

Çocuk yetiştirmek sadece karnını doyurmak değildir.
Ruhunu da doyuracaksın.

Ve öğretmenler…

Bir zamanlar öğretmen sınıfa girdiğinde ayağa kalkılırdı. Şimdi öğretmen kendini korumaya çalışıyor.

Saygı bitti.

Sadece öğrencide değil, velide de bitti.
Öğretmeni hizmetli gibi gören zihniyet, bugün geldiğimiz tablonun en büyük ortağıdır.

Öğretmen korkarsa eğitim biter.
Eğitim biterse toplum biter.

Bu kadar basit.

Şimdi herkes üzgün.
Herkes kızgın.
Herkes şaşkın.

Ama kimse sorumluluğu almıyor.

Devlet “soruşturma açtık” diyor.
Aile “benim çocuğum yapmazdı” diyor.
Toplum “nerede bu yetkililer” diyor.

Herkes konuşuyor.

Ama kimse aynaya bakmıyor.

Gerçek şu:

Bu olaylar tesadüf değil.
Bu olaylar birikimin sonucu.

İhmalin sonucu.
İlgisizliğin sonucu.
Saygısızlığın sonucu.

Ve en acısı…

Daha başlangıç olabilir.

Eğer hâlâ “bir şey olmaz” diyorsak,
Asıl sorun zaten orada başlıyor.

Yazarlarımız
TÜMÜ

SON HABERLER

YENİ